กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 465 เทพปกรณัม
“ถึงข้าจะยังไม่เข้าใจว่ามันเป็นรูปแบบยังไงกันแน่ แต่ในเมื่อมันเป็นเทพปกรณัม... มันก็ควรจะมีความสมบูรณ์และการเล่าขานสืบต่อกันไป”
“เพราะงั้น มันต้องเป็นสิ่งที่คอยเป็นพยานการเปลี่ยนแปลงของทุกยุคสมัย”
“เป็นสิ่งที่ต่อให้ฝ่ายไหนจะเปลี่ยนไปยังไง ก็ยังเป็นตัวแทนของ 'ความยุติธรรม' อยู่เสมอ”
“เป็นสิ่งที่ไม่มีใครสงสัย”
“ที่เข้าเงื่อนไขทั้งหมดนี้ มีอยู่สิ่งเดียว — สิ่งที่พอได้ยินแล้วก็รู้สึกศักดิ์สิทธิ์และงดงาม สิ่งที่ทุกประวัติและทุกบันทึกยกย่องสรรเสริญ — นั่นก็คือแสงศักดิ์สิทธิ์เอง”
เจียงเหยียนสรุปเรียบ ๆ ว่า “ที่สำคัญที่สุดคือ แกใจร้อนเกินไป ตอนที่ข้าจะฆ่าโลวิส แกก็ทนไม่ไหวกระโดดออกมาเอง”
“แกว่า...ตอนนี้มันยังมีค่าอะไรเหลืออยู่?”