เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 440 องค์นั้น
“ด้วยนามแห่งจักรพรรดิอันเดด ข้าอนุญาตให้พวกเจ้ากลับคืนมาจากความเงียบงันนิรันดร์!”
ภาพเงาของแดนวิญญาณมรณะอันมหึมาทอดลงมา บทเพลงสงครามอันกึกก้องดังกังวานขึ้นกลางความว่างเปล่า
ชายหนุ่มคนหนึ่งเดินออกมาจากความว่างเปล่า พร้อมรอยยิ้มบนใบหน้า
ต่างจากการอัญเชิญครั้งก่อน ๆ ตามตัวเขาไม่มีบาดแผลเลยสักแผล ราวกับว่าไม่เคยล้มตายลงเลย
เขาชี้นิ้วไปกลางความว่างเปล่าแต่ไกล ทันใดนั้นแดนวิญญาณมรณะทั้งผืนก็หดรวมเข้ามาที่ปลายนิ้ว แล้วไหลเข้าสู่ร่างของเจียงเหยียนจนหมด
ในเวลาเดียวกัน พลังกฎแห่งอันเดดอันไพศาลก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ถึงขั้นหลุดพ้นจากการควบคุมของเหล่าพรมแดนทั้งหลาย ไหลทะลักออกมาจากแดนต้นกำเนิด วนเวียนแผ่กระจาย ค่อย ๆ ก่อตัวเป็นอาภรณ์ดำสนิทที่เต็มไปด้วยความขลังสูงสุด แล้วเงียบ ๆ คลุมลงบนร่างเขา