กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 40 ลูกน้องของเจ้าใช้งานได้ดีนัก ตอนนี้เป็นของข้าแล้ว!
ตะวันคล้อยต่ำลงทางทิศตะวันตก แสงสุดท้ายของวันแบ่งพื้นที่ระหว่างกองกำลังทั้งสองฝ่ายออกเป็นสองฝั่งพอดี
ฝ่ายหนึ่งมีแสงส่องลอดลงมาเป็นหย่อม ๆ ดูเหมือนเหล่านักรบในนิทานที่พร้อมสู้ตาย
อีกฝ่ายอยู่ใต้ร่มเงาของต้นไม้ ดูเหมือนปีศาจที่บุกมาพร้อมความมืด
“อันเดดผู้ทรงพลัง กล้าเข้ามาคุยกันหน่อยหรือไม่ ข้าคือผู้พิทักษ์ป่าแห่งนี้ เหตุใดเจ้าจึงรุกรานบ้านของพวกเราโดยไม่มีเหตุผล” เสียงแหบแห้งดังขึ้น บนต้นไม้ใหญ่สูงเสียดฟ้าต้นหนึ่งปรากฏรอยแยกที่ขยับเปิดปิดราวกับปาก
“ฆ่า”
ชีนายืนอยู่แนวหลัง ออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงเย็นชา ไม่คิดจะสนใจอีกฝ่ายเลยสักนิด
ล้อเล่นหรืออย่างไร พิภพอันเดดจะรุกรานใคร ต้องมีเหตุผลด้วยหรือ?