หลับตา โลกก็ผ่านไปนับพันปี พอเปิดตา ความจริงก็ยังเป็นไอ้จนเหมือนเดิม
“ตั้งแต่จำความได้ พอหลับทีไร ฉันจะฝันทะลุมิติไปอนาคตทุกที” ฉู่จูเล่าอย่างออกรส
“อนาคตคงล้ำน่าดูสิ?” ผู้ฟังเริ่มสนใจ
“ตรงข้ามเลย! มีแต่ซากปรักหักพัง อารยธรรมถดถอย คนโง่เขลาเหมือนหลังสงครามล้างโลก... แต่ฉันมั่นใจว่ามันไม่ได้พังเพราะสงครามอย่างเดียว!”
“แล้วนายทำอะไรที่นั่น?”
“ทำทุกอย่าง เพื่อฟื้นคืนจิตวิญญาณมนุษย์ให้กลับมาส่องสว่างอีกครั้ง!”