ตอนที่ 82 ไม่พูดก็น่าขยะแขยง พูดแล้วยิ่งน่าขยะแขยง

ลู่เซี่ยงเวิ่นอึ้งไปครู่หนึ่ง “ฉันกลืนความแค้นนี้ไม่ลงจริง ๆ!”

“กลืนไม่ลงก็ต้องกลืน! ถ้าจะเอาเรื่อง ก็ต้องจัดการพวกมันให้ราบคาบในทีเดียว เปลี่ยนคนมาดูแลร้านค้าสหกรณ์ ไม่อย่างนั้นนอกจากจะไม่ได้ประโยชน์อะไร ทางทีมยังจะหาว่าเราสร้างปัญหาอีก”

ลู่เซี่ยงอู่เห็นด้วย “แม่พูดถูก! อีกอย่างช่วงเทศกาลใหญ่แบบนี้ ไม่ควรทำเรื่องแบบนี้เลยจริง ๆ เราต้องฟังแม่!”