กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
ตอนเลิกเรียนช่วงบ่าย ลู่หมิงฉีพาลู่หมิงฮ่าวไปอธิบายกับอาจารย์ซุนถึงสาเหตุที่ร้องไห้ และบอกว่าพวกเขาจะจัดการเรื่องนี้เอง อาจารย์ซุนจึงไม่ได้ตามสองพี่น้องกลับไป
ระหว่างทางกลับบ้านหลังเลิกเรียน พวกเด็ก ๆ เดินกันเป็นกลุ่ม คุยกันไปพลางกลับบ้านไปพลาง
เอ้อร์หนิวโอบลู่หมิงฮ่าวด้วยความซาบซึ้ง “ที่แท้เธอเสียใจขนาดนี้เพราะขาดโหลไปหนึ่งใบ กลัวว่าพวกเราจะไม่ได้ดื่มของอร่อย!”
ลู่หมิงฮ่าวกอดโหลพยักหน้า “แม่ฉันบอกว่า ของดีต้องแบ่งปันกับเพื่อนสนิท”