กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
เมื่อรถไฟมาถึงเมืองซี ซึ่งเป็นบ้านตระกูลฝ่ายแม่ของอันอี๋จิ้ง ก็เป็นเวลาบ่ายแล้ว
ป้าที่นั่งตรงข้ามลงจากรถไฟระหว่างทาง ส่วนพี่สะใภ้บังเอิญลงสถานีเดียวกับพวกเขา
ตลอดทางทุกคนต่างดูแลช่วยเหลือกัน ถือว่ามีความผูกพันกันอยู่บ้าง
พี่สะใภ้มีของเยอะ ส่วนลู่เซี่ยงอู่กับภรรยามีของน้อย เสี่ยวฝูเป่าถูกอันอี๋จิ้งอุ้มไว้ ลู่เซี่ยงอู่จึงอาสาแบกสัมภาระที่หนักที่สุดแทนพี่สะใภ้
“ขอบคุณพวกคุณมากเลย!”
ลู่เซี่ยงอู่ช่วยแบกสัมภาระของนางไปถึงป้ายรถเมล์ตลอดทาง พี่สะใภ้ซาบซึ้งจนเอาแต่บอกให้พวกเขาทิ้งที่อยู่ไว้ หากมีโอกาสในภายหลังจะไปขอบคุณถึงบ้านด้วยตัวเอง
ถึงอันอี๋จิ้งจะไม่ได้จริงจังกับเรื่องนี้ แต่ด้วยความสุภาพนางก็ยังบอกที่อยู่หมู่บ้านเหอจวงออกไป