กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
หวังชุ่ยฮวาถูกนางตะคอกจนใจฝ่อ “แกเป็นลูกที่ฉันคลอดมา ฉันตีแกแล้วเป็นอะไรไป?”
พอพูดจบ หวังชุ่ยฮวาก็ไม่กล้ามองอีกฝ่าย หันหลังเดินออกประตูบ้านไปเลย
ท้องฟ้าเริ่มแจ่มใสขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อเห็นหวังชุ่ยฮวาเดินออกมา พวกเพื่อนบ้านที่อยู่ไม่ไกลก็รู้ว่าละครยังไม่จบ ต่างพากันวิ่งออกมาอีกครั้ง ยืนดูเรื่องสนุกอยู่ตรงขอบถนน
“อันอี๋จิ้ง! แกมันจิ้งจอกจอมสำส่อนหน้าไม่อาย! ออกมา!”