กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 492 สินสอด
อายุอย่างเคอซั่นฟาง จะแต่งงานก็ได้ แต่ยังไม่แต่งก็เป็นเรื่องปกติ ในยุคสมัยนี้ไม่ได้ถือว่าอายุมากเกินไป สิ่งที่เธอต้องการในตอนนี้คือการสนับสนุนจากคนในครอบครัว
ทว่าเมื่อเคอซั่นฟางได้ยินคำถามของสีชูเป่ย หัวคิ้วก็ขมวดมุ่นเข้าหากัน
ดูท่าทางแล้ว คงจะเร่งรัดอยู่
“ก็ ไม่ได้เร่งรัดหนักหนาอะไรขนาดนั้นค่ะ” ในที่สุดเคอซั่นฟางก็เลือกใช้วิธีพูดที่อ้อมค้อมกว่าเดิมเล็กน้อย “แต่ก็หวังว่าฉันจะแต่งงานได้เร็วหน่อย ญาติโกโหติกาคุณป้าคุณน้าในบ้านเรา คนที่อายุเท่าฉันต่างก็แต่งงานมีลูกกันหมดแล้ว”
สีชูเป่ยลังเลอยู่ครู่หนึ่ง “มีคำถามหนึ่งที่ผมอยากจะถามคุณสักหน่อย อาจจะก้าวก่ายความเป็นส่วนตัวของคุณไปบ้าง…”
“ไม่เป็นไรค่ะ” เคอซั่นฟางตอบอย่างตรงไปตรงมา “คุณถามมาได้เลย”