เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 488 ตายตกไปตามกัน
หลังจากเคอซั่นฟางพูดจบ ก็ค้อมศีรษะให้สีชูเป่ยหนึ่งครั้ง
“ฉันจะไม่มารบกวนนายอีกแล้ว”
จากนั้นเคอซั่นฟางก็หันหลังเตรียมจะเดินจากไป
สีชูเป่ยรีบคว้าตัวเธอไว้ทันที
“เดี๋ยวก่อน” สีชูเป่ยรีบพูด “เธออย่าเพิ่งใจร้อน”
มีความรักแล้วดันไปเจอเศษสวะที่แสร้งทำตัวเป็นคนดี นี่มันช่างเป็นเรื่องที่ซวยซ้ำซวยซ้อนแปดชาติจริง ๆ คนที่มีจิตสำนึกปกติทั่วไป เมื่อเจอเรื่องแบบนี้ ย่อมต้องรู้สึกเห็นอกเห็นใจและเวทนาทั้งนั้น
หากเป็นคนทั่วไป อาจจะกลัวภัยมาถึงตัวจนไม่กล้าเข้ามายุ่ง
ใครเล่าจะอยากไปมีเรื่องกับคนอย่างอู๋เย่หัว หากไม่ต้อนให้จนมุม เขาก็จะทำตัวหน้าด้านคอยตามตอแยให้ขยะแขยง แต่ถ้าต้อนจนมุมเกินไป ไม่แน่ว่าอาจจะแว้งกัดขึ้นมาได้ ถึงตอนนั้นหากตัวเองไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้ว แล้วลากคนอื่นไปด้วย จะทำอย่างไร
ทว่าสีชูเป่ยเป็นตำรวจสายสืบ คนอื่นอาจไม่ยุ่งได้ แต่เขาทำไม่ได้