เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 450 วันหิมะตก วันรั้งแขก
เจียงปู้หานสวมชุดนอนตัวใหญ่ขนนุ่ม สวมหมวกที่มีหูแมวตั้งขึ้นมาสองข้าง ใต้หูแมวมีพู่ขนนุ่มห้อยลงมาสองลูก พอออกแรงดึงลูกกลม ๆ หูก็จะกระดิกดุ๊กดิ๊กไปมา เธอกำลังกอดสิงจาวไฉอยู่ หนึ่งคนหนึ่งแมวทำสีหน้าแบบเดียวกันเป๊ะ
(⊙o⊙) ว้าว
“ว้าว เจาไฉแกดูสิ หิมะตกแล้ว” เจียงปู้หานแกว่งอุ้งเท้าของสิงจาวไฉ “พวกเราออกไปปั้นตุ๊กตาหิมะกันเถอะ”
หิมะที่บ้านเกิดตกหนักกว่าที่จงเจียงมากทีเดียว
นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตแมวของสิงจาวไฉที่ได้เห็นหิมะตกหนักขนาดนี้ ช่วงสองสามวันที่หิมะตกก่อนหน้านี้ ช่วงที่หิมะตกในจงเจียง เจียงปู้หานต่างก็ยุ่งจนไม่มีเวลาพามันออกไปเดินเล่นเลย
แววตาของมันจึงเต็มไปด้วยความสับสนงุนงง
ไอ้สิ่งสีขาวโพลนพวกนี้คืออะไรกันนะ อร่อยหรือเปล่า
เจียงปู้หานชื่นชมทิวทัศน์หิมะอยู่ครู่หนึ่ง แล้วจึงวางสิงจาวไฉลงเพื่อไปล้างหน้าแปรงฟัน
สิงเนี่ยนเซิงในฐานะแฟนหนุ่มที่มาอวยพรปีใหม่ที่บ้านเป็นครั้งแรก ย่อมต้องทำตัวให้ดีเป็นธรรมดา