เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 443 ฉันคือเธอ จึงเข้าใจเธอ
สิงเนี่ยนเซิงถอนหายใจออกมา แต่เรื่องงานก็ยังต้องมาก่อน
โจวเจียเหวยลังเลพลางหยุดรถ กำลังชั่งใจว่าจะโทรหาเจียงปู้หานอีกสายดีไหม ทั้งสองคนก็เดินมาถึงแล้ว
โล่งอกไปที แบบนี้ก็คงไม่ผิดตัวแล้ว โจวเจียเหวยถอนหายใจอย่างโล่งอก
จากนั้นเขาก็รีบปรับอุณหภูมิเครื่องปรับอากาศให้สูงขึ้นอีกนิด
สิงเนี่ยนเซิงและเจียงปู้หานเปิดประตูขึ้นรถทันที
“ตัวเปียกนิดหน่อยน่ะ” สิงเนี่ยนเซิงพูด “คราวหน้าฉันล้างรถให้นายนะ”
โจวเจียเหวยไม่เข้าใจอย่างยิ่ง “ทีมสิงคุณใจกว้างขนาดนี้ ทำไมไม่ซื้อรถคันใหม่ให้ผมไปเลยล่ะ”
“…” สิงเนี่ยนเซิงรู้สึกว่าเขาควรจะโยนโจวเจียเหวยลงทะเลสาบไปคลายร้อนให้มีสติขึ้นมาบ้าง
แม้เสื้อผ้าจะเปียก แต่พอขึ้นมาบนรถ ในที่ที่มีฮีตเตอร์ ทั่วทั้งร่างก็เริ่มอบอุ่นขึ้นมา