กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 436 ไม่ใช่สิงห์ไม่ข้ามห้วย
เดินผ่านบ่อน้ำพุร้อนและระเบียงทางเดินไปจนถึงหน้าห้องส่วนตัวแต่ละห้อง เถ้าแก่เนี้ยร้านอาบอบนวดชี้ไปข้างหน้าพลางกระซิบว่า “อยู่ในห้องนี้แหละ”
สิงเนี่ยนเซิงส่งสายตาให้หลิวเหิง
หลิวเหิงจึงเดินเข้าไปเคาะประตู
“สวัสดีครับ” หลิวเหิงกระแอมไอเคลียร์คอ “มาส่งจานผลไม้ครับ”
คนข้างในไม่ได้ระแวดระวังแม้แต่น้อย ขานรับคำหนึ่งแล้วเดินมาเปิดประตู
ประตูเพิ่งจะแง้มออกเป็นช่องแคบ ๆ หลิวเหิงก็ออกแรงผลักเข้าไปอย่างแรงในทันที ดันอีกฝ่ายเซถอยหลังไปเรื่อย ๆ จนล้มหงายลงไปบนเตียง จากนั้นก็ถูกกดตัวไว้แน่นหนา
ทุกคนกรูกันเข้าไป
เถ้าแก่เนี้ยร้านอาบอบนวดตาไวและมือไว รีบปิดประตูลงทันที