กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 430 มีแต่ลูกพี่ลูกน้องชาย ไม่มีพี่สะใภ้
สิงเนี่ยนเซิงโทรหาสีชูเป่ย ขณะที่พวกเขาลงมาถึงตีนเขาด้วยกระเช้าลอยฟ้าแล้ว กำลังคุยกันไปพลางรอสิงเนี่ยนเซิงไปพลาง
แม้เพิ่งสี่โมงกว่า แต่ฟ้าก็เริ่มมืดลงแล้ว อุณหภูมิลดลงซ้ำแล้วซ้ำเล่า
เด็กน้อยเซินจื่อซานผู้มีจิตใจดีเอ่ยถาม
“คุณอาสิงกับคุณน้าเจียงยังไม่ลงมาเลย พวกเขาคงไม่ล้มอยู่ระหว่างทางหรอกใช่ไหม”
“ไม่หรอก วางใจเถอะ” สีชูเป่ยยัดชานมร้อน ๆ แก้วหนึ่งใส่มือของลูกพี่ลูกน้องหญิง “พวกเขาเป็นใครกันล่ะ เป็นสองคนที่เก่งกาจที่สุดของกองตำรวจเรา ต่อให้เทพภูเขาเห็นพวกเขายังขาอ่อน ใครล้มได้ก็ไม่ใช่พวกเขาหรอก น่าจะใกล้ลงมาแล้ว”