กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 405 ชีวิตในร้านอาหารชนบท
เห็นว่าตอนนี้ไม่มีลูกค้า เจียงปู้หานจึงลากหัวหน้าพนักงานของพวกเธอออกมาเสียเลย
ทั้งสามยืนคุยกันข้างเคาน์เตอร์เช่นนั้น ย่อมทำให้อีกฝ่ายตึงเครียดและมองข้ามเบาะแสบางอย่างได้ง่าย หลังเจียงปู้หานพาคนออกมาแล้ว ก็ลากเธอไปยังร้านชานมที่อยู่ด้านข้างโดยตรง
ครั้นเจียงปู้หานถามว่าเธออยากดื่มชานมรสอะไร อยากกินเค้กรสอะไร พนักงานขายก็ดูลนลานหวาดหวั่น พลางโบกมือซ้ำ ๆ ว่าไม่ต้อง ไม่ต้อง
“อย่าเกร็งไปเลย” เจียงปู้หานกล่าว “พวกเราแค่คุยกัน อยากรู้เรื่องต่าง ๆ ของโค่วติ่ง เธอรู้อะไรก็พูดมาตามนั้น อย่าคิดว่าเป็นการถูกตำรวจสอบปากคำ คิดเสียว่าเพื่อนคุยกันก็พอ”