กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 397 รอยแผลหยาบกระด้างและรอยเย็บ
“ที่นี่คงไม่ใช่แผงขายตุ๊กตาหรอกใช่ไหม” เจียงปู้หานอดพูดไม่ได้ “มีตุ๊กตาอยู่กี่ตัวกัน”
“หนึ่งร้อยแปดสิบสองตัว” สิงเนี่ยนเซิงยืนอยู่ท่ามกลางกองตุ๊กตา เผชิญหน้ากับผนังที่เต็มไปด้วยตุ๊กตา
สิ่งที่เดิมทีทั้งน่ารัก งดงาม และชวนให้คนหลงรัก เพียงชั่วขณะนี้กลับให้ความรู้สึกน่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนั้น
“ฉันจะไม่ชอบตุ๊กตาอีกแล้ว” เจียงปู้หานพึมพำ “กลับไปฉันจะทิ้งตุ๊กตาที่บ้านให้หมด”
นี่มันเหมือนหนังสยองขวัญชัด ๆ
เธอนึกถึงหนังผีที่ดูเมื่อสองคืนก่อนขึ้นมาทันที ในนั้นก็มีตุ๊กตาผีเหมือนกัน
น่ากลัวเกินไปแล้ว