เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 362 อิจฉาริษยาจนเคียดแค้น
หยางอวี้เจ๋ออึ้งไปทั้งตัว
เขาช่างรู้ดีว่าไป๋เยว่พักอยู่ชั้นล่างของเขา แต่เขาคาดไม่ถึงเลยจริง ๆ ว่าไป๋เยว่จะมาปรากฏตัวที่โถงบันไดและมาอยู่ตรงหน้าเขาในเวลานี้
ตอนนี้เป็นเวลาสี่ทุ่มแล้ว แน่นอนว่านี่ไม่ใช่เรื่องสำคัญ ที่สำคัญคือเขากำลังกินปูนร้อนท้อง
คนเราเมื่อทำเรื่องชั่วร้าย แม้จะบอกตัวเองได้ว่ามันไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร แต่จริง ๆ เขาก็รู้ว่านี่เป็นเรื่องที่ทุกคนรับไม่ได้ ดังนั้นจึงต้องปกปิดหลบซ่อน
ทว่าจู่ ๆ เป้าหมายที่เขาปองร้ายกลับมาปรากฏอยู่ตรงหน้า ต่อให้เป็นคนที่มีทักษะการแสดงยอดเยี่ยมแค่ไหน ก็ย่อมต้องมีอาการเหม่อลอยไปบ้างอย่างเลี่ยงไม่ได้
ในขณะที่หยางอวี้เจ๋อพยายามปั้นยิ้มเพื่อกลบเกลื่อนเรื่องนี้ ไป๋เยว่ก็ไม่ให้โอกาสเขาเลยแม้แต่น้อย
ไป๋เยว่ควงแขนของสีชูเป่ย “นายไม่ใช่ว่ารีบเข้าห้องน้ำเหรอ พอดีเลย นี่เป็นเพื่อนสมัยมหาวิทยาลัยของฉัน ขอยืมห้องน้ำบ้านเขาหน่อยสิ”
สีชูเป่ยพูดว่า “ใช่ ๆ ๆ นึกไม่ถึงเลยจริง ๆ ว่าเธอจะได้มาเจอเพื่อนเก่าที่นี่ งั้นพวกเธอคุยกันไปนะ ผมขอยืมเข้าห้องน้ำหน่อย”
หยางอวี้เจ๋อรีบขวางประตูไว้ทันที “อะไรกัน นี่มันเรื่องอะไรกัน”