เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 301 ลุกขึ้นแล้วตะโกนออกมา
เฉียวต้าซิงขับรถเข้าข้างทางอย่างรวดเร็ว สิงเนี่ยนเซิงพยุงเจียงปู้หานเดินไป แต่เจียงปู้หานดูราวกับเอวตรงไม่ไหวแล้ว
“อย่าขยับ” สิงเนี่ยนเซิงก้มตัวลงอุ้มเจียงปู้หานขึ้นมาเสียเลย
“…” เจียงปู้หานรู้สึกว่าดูเหมือนจะยังไม่หนักถึงขนาดนั้น
มีคนรีบเปิดประตูรถให้ สิงเนี่ยนเซิงค่อย ๆ วางเธอลงในรถ
“รีบไปเถอะ” สิงเนี่ยนเซิงกล่าว “ตรวจเสร็จแล้วโทรหาผม”
ไม่มีทางเลือก ถึงสิงเนี่ยนเซิงจะกังวลอย่างมาก เขาก็ไม่อาจทิ้งทุกอย่างเพื่อไปส่งเจียงปู้หานที่โรงพยาบาลได้ แน่นอนว่าเขารู้ว่าเจียงปู้หานต้องเข้าใจ นี่คงเป็นข้อดีประการหนึ่งของการทำงานเดียวกัน
“วางใจเถอะหัวหน้าสิง” เฉียวต้าซิงรีบกล่าว “ผมจะดูแลเสี่ยวเจียงให้ดี”
รถเริ่มเคลื่อนตัว เจียงปู้หานพลันยื่นศีรษะออกไป