เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 298 พบโทรศัพท์
คืนนั้นฮุ่ยเนี่ยนเนี่ยนแทบไม่ได้นอน ในใจทั้งสับสนทั้งไม่กล้ากระตุ้นเกาเมิ่งอิ่ง ต้องคอยจับตาดูเธออย่างระมัดระวัง แล้วยังต้องปิดบังความระมัดระวังของตัวเองอีก ราวกับวันเวลายืดยาวเป็นปี กว่าจะถึงราวตีสี่ เกาเมิ่งอิ่งหมดเรี่ยวแรงจนหลับไป เธอจึงกล้าขดตัวอยู่ข้าง ๆ แล้วงีบหลับ
แต่ก็ยังไม่กล้าหลับสนิท กลัวว่าหากหลับลึก เกาเมิ่งอิ่งจะเงียบ ๆ ไปคิดสั้น
ฮุ่ยเนี่ยนเนี่ยนคิดไปคิดมา จึงแอบใช้สายผูกชุดนอน พันปลายหนึ่งไว้กับมือตัวเอง อีกปลายผูกไว้กับเสื้อผ้าของเกาเมิ่งอิ่ง แค่เธอลุกขึ้นดึง ก็ต้องปลุกตัวเองให้ตื่นได้แน่
ถึงอย่างนั้น ฮุ่ยเนี่ยนเนี่ยนก็พลิกตัวอยู่นานกว่าจะหลับ
ไม่รู้ว่าหลับไปกี่นาที โทรศัพท์ก็ดังขึ้นอย่างบ้าคลั่ง
โทรศัพท์ของเธอตั้งเสียงไว้ดังที่สุดและลืมปรับลง พอเสียงเพลงดังขึ้น ไม่เพียงเธอจะตื่น เกาเมิ่งอิ่งก็ถูกปลุกจนตื่นด้วย