กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 295 หันหลังกลับยากเกินไป
วันนี้เกาเมิ่งอิ่งเดิมทีก็หมดอาลัยตายอยากอยู่แล้ว เธอคิดไปคิดมา รู้สึกว่าชีวิตไม่มีแสงสว่างหลงเหลืออยู่เลยแม้แต่น้อย ทั้งที่เธอเพิ่งอายุยี่สิบกว่า ๆ แต่วันเวลาที่เหลือกลับราวกับถูกกำหนดไว้แล้ว มีเพียงต้องยอมจำนน เชื่อฟัง ถูกเรียกใช้เมื่อไรก็ต้องไปเมื่อนั้น และจมอยู่ในความมืดมนไร้วันสิ้นสุด
แต่คำพูดชุดหนึ่งของเจียงปู้หานกลับราวกับก้อนอิฐ ที่ทุบเปิดรอยแยกขึ้นในความมืด
แสงสว่างพลันส่องลอดเข้ามา
ความหวังก็ส่องลอดเข้ามาด้วยเช่นกัน
ที่แท้ยังมีคนซึ่งเผชิญชะตากรรมเช่นเดียวกับเธอ แถมยังมีมากกว่าหนึ่งคน และยิ่งไปกว่านั้น…ดูเหมือนว่าพวกเธอจะผ่านพ้นเคราะห์กรรมครั้งนี้มาได้อย่างปลอดภัย