กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 274 ตื้อไม่ยอมไป
ปล่อยเช่าบ้านที่ตัวเองต้องรับผิดชอบให้คนที่ไม่รู้หัวนอนปลายเท้าแบบนี้ ช่างไม่กลัวเกิดเรื่องเลยจริง ๆ
ระหว่างพูด โหวเว่ยก็พาทุกคนมาหยุดอยู่หน้าประตูห้องหนึ่ง
“ก่งจิ่งซานพักอยู่ห้องนั้น” โหวเว่ยพูด “นอกหน้าต่างมีผ้าขนหนูแขวนอยู่ แต่ผมก็ไม่รู้ว่าเขาอยู่บ้านหรือเปล่า”
ทุกคนกลัวตีหญ้าให้งูตื่น แม้โหวเว่ยจะมีเบอร์โทรศัพท์ของก่งจิ่งซาน แต่ก็ไม่ได้โทรออก
ตอนนี้เป็นเวลาตีสองสี่สิบนาทีแล้ว รอบด้านมืดสนิท ห้องของก่งจิ่งซานก็มืดมิดเช่นกัน
สิงเนี่ยนเซิงให้โหวเว่ยนำทางไปจนถึงหน้าประตูห้อง แล้วเคาะประตู
โหวเว่ยเคาะประตูอย่างหวาด ๆ “เหล่าซาน เหล่าซาน”