เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 262 ช่วงเวลาดูใจ
สิ่งที่เรียกว่าใจระแวงย่อมเห็นผี คนเรานี่นะ พอมีความคิดแวบเข้ามาไม่ได้เลยจริง ๆ
เมื่อความคิดหนึ่งผุดขึ้นมา ความคิดที่เหลือก็พรั่งพรูตามออกมาอย่างไม่หยุดหย่อน ชนิดที่กดอย่างไรก็ไม่อยู่
คราวนี้พ่อเจียงกับแม่เจียงนั่งไม่ติดเสียแล้ว
พวกเขาเริ่มย้อนคิดไปถึงเรื่องราวในอดีต ร่องรอยเงื่อนงำต่าง ๆ นานา ยิ่งคิดก็ยิ่งน่าสงสัย ยิ่งคิดก็ยิ่งกระวนกระวายใจเหลือเกิน
เจียงปู้หานถามขึ้นว่า “แม่เมารถเหรอคะ ทำไมขยับไปขยับมาตลอดเลย”
“อ๋อ” แม่เจียงพูดอะไรไม่ออกไปชั่วขณะ
สิงเนี่ยนเซิงเอ่ยขึ้นว่า “คุณน้าเมารถเหรอครับ ในถุงสีแดงนั้นมีส้มอยู่ ปอกส้มสักลูกแล้วดมกลิ่นเปลือกส้มจะรู้สึกสบายขึ้นเยอะเลยนะครับ”
แม่เจียงได้ยินเสียงของสิงเนี่ยนเซิงก็ยิ่งสับสนลำบากใจ ได้แต่หยิบส้มขึ้นมาลูกหนึ่ง