กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 260 ฝากไว้กับผม วางใจได้
“นายรู้ได้ยังไงว่าเป็นฉัน” จี๋จื่ออ๋างยังไม่ยอมรับ “นายได้เบาะแสสำคัญอะไรมาใช่ไหม”
“นับว่าใช่” สิงเนี่ยนเซิงพยักหน้า “กระดาษโน้ตหมายเลข 18 ใบหนึ่ง”
หมายเลข 18 คือหมายเลขทีมของจี๋จื่ออ๋าง
“ไม่ถูก” จี๋จื่ออ๋างกล่าว “แค่นี้อธิบายอะไรไม่ได้ ถึงฉันจะเป็นหมายเลข 18 แต่นายไม่มีเหตุผลให้สงสัยคนในทีมตัวเอง”
“แน่นอนว่ายังมีอีก” สิงเนี่ยนเซิงกล่าว “ฉันรู้ว่านี่เป็นช่องโหว่ที่นายจงใจทิ้งไว้ แต่มันก็นับเป็นหลักฐานประกอบอย่างหนึ่ง”
ตรงขอบกระเป๋าเล็กบนเป้ของจี๋จื่ออ๋าง มีมุมหนึ่งของซ
เป็นซองหมากพลูใบหนึ่ง สีสันฉูดฉาด ขนาดเล็กจ้อย ราวกับหลังจากกินขนมเสร็จก็ยัดใส่กระเป๋าไว้ตามมือ