กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 240 ผิวหนังที่ถูกเฉือน
เป็นอีกคืนที่ไม่ได้นอน เจียงปู้หานถอนหายใจพลางยกกล้องขึ้นถ่ายดวงจันทร์ที่อยู่ไกลลิบ แล้วโพสต์ลงโมเมนต์
สิงเนี่ยนเซิงกำลังปรนนิบัติสิงจาวไฉอยู่ที่บ้าน ทั้งลูบหัวทั้งป้อนขนมแมวเลีย เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น
เขารับสายแล้ววางลง ก่อนจะบีบคางแมวเบา ๆ ทีหนึ่ง
“เอาละ ไปนอนเองเถอะ พี่ชายต้องไปทำงานแล้ว”
เจาไฉเย่อหยิ่งและเย็นชา มันส่งเสียงเหมียวออกมาคำหนึ่ง แล้วคาบซองขนมแมวเลียเดินกลับเข้าที่นอนไป
หนึ่งชั่วโมงให้หลัง บ้านของเหล่าชีก็คึกคักขึ้นมา
พวกนักเลงสองสามคนที่ถูกสั่งให้ยืนนิ่ง ๆ อยู่ในห้องรับแขกก็ถูกต้อนออกไปที่ลานบ้าน ไม่อนุญาตให้ไปไหนชั่วคราว ให้รออยู่ตรงนั้นก่อน