กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ราตรีสีขาว
ตอนที่ 156 นักตกปลาผู้น่าอัศจรรย์
ในกองตำรวจสืบสวนคดีอาญาไม่มีใครตกปลา สีชูเป่ยคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “ผมมีคุณอาคนหนึ่ง แต่เขาไม่ได้ชอบตกปลา เขาชอบวางแหจับปลา บ้านเขาก็ไม่มีใครชอบกินปลา แถมยังไม่ยอมเอาปลาที่จับได้ไปขาย เพราะรู้สึกอยู่เสมอว่าราคาขายไม่คุ้มกับความเหนื่อยยากของตัวเอง”
เจียงปู้หานถามอย่างประหลาดใจว่า “แล้วทำอย่างไร”
ของแบบนี้ก็เลี้ยงไว้ไม่ได้ จะตั้งบูชาไว้ก็ไม่ได้เช่นกัน
“ก็เอาไปให้คนอื่นไง” สีชูเป่ยกล่าว “ทุกครั้งที่จับได้มาก เขาจะเดินแจกตั้งแต่ต้นหมู่บ้านไปจนถึงท้ายหมู่บ้าน หากจับปลาตัวใหญ่ได้ ต่อให้เดินผ่านหน้าบ้านตัวเองถึงสามรอบก็ไม่ยอมเข้า แถมยังเดินวนทั่วหมู่บ้านได้ถึงสามรอบ”
ร้ายกาจจริง ๆ