กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ราตรีสีขาว
ตอนที่ 141 ลูกเขยเข้าบ้านฝ่ายหญิง
“ฉันกลัว” เกอจื่อหมินกระวนกระวายใจเป็นพิเศษ สองมือกำหมัดแน่นวางไว้บนหัวเข่า “ฉันกลัวจริง ๆ คุณคิดดูสิว่าฆาตกรคนนั้นก็ไม่รู้ว่าเป็นใคร มันกล้าฆ่าคนสี่คน มันก็กล้าฆ่าห้าคน กล้าฆ่าบ้านเฒ่าจวี ก็กล้าฆ่าบ้านพวกเราเหมือนกัน”
แม้สิงเนี่ยนเซิงจะไม่กลัว แต่ในจุดนี้ เขากลับเข้าใจความหวาดกลัวเช่นนี้เป็นอย่างดี
ฆาตกรนั้นโหดเหี้ยมไร้มนุษยธรรม ใครบ้างจะไม่กลัว คุณอาจจะชื่นชมคนที่ไร้ความกลัวว่ามีจิตวิญญาณแห่งวีรชนได้ แต่ไม่อาจเรียกร้องให้ปุถุชนคนธรรมดาทุกคนต้องมีจิตวิญญาณแห่งวีรชน
การแสวงหาโชคและหลีกเลี่ยงภยันตรายต่างหากที่เป็นสัญชาตญาณของมนุษย์