กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ราตรีสีขาว
ตอนที่ 132 รูปวาบหวิว
สิงเนี่ยนเซิงลืมตาขึ้นมอง เห็นตัวเองนอนอยู่บนโซฟา ส่วนเจียงปู้หานนั่งอยู่บนพื้นข้าง ๆ กุมหน้าผาก ดวงตาเอ่อคลอด้วยน้ำตา
“เป็นอะไร” สิงเนี่ยนเซิงดิ้นรนลุกขึ้น
“ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร” เจียงปู้หานขยี้ศีรษะแรง ๆ แล้วอธิบายว่า “ฉันต้มโจ๊กไว้หน่อย อยากถามว่าคุณจะกินก่อนนอนไหม แต่คุณนอนไม่ค่อยนิ่ง เกือบตกลงมา ฉันเลยอยากประคองคุณ สุดท้ายคุณกลับพุ่งมาชนฉันกะทันหัน…แล้วก็ชนกันเป็นแบบนี้…”
หน้าผากของเจียงปู้หานแดงเป็นปื้น เธอแอบยินดีอยู่ในใจ ดูสิ ความสามารถในการเอาตัวรอดเฉพาะหน้าของฉัน
จะให้ฉันพูดได้อย่างไรว่าตัวเองยืนไม่มั่นคง เกือบล้มทับนายจนหัวนายดังโครมคราม แน่นอนว่าพูดไม่ได้ ต้องเป็นนายชนฉันสิ