กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ราตรีสีขาว
ตอนที่ 114 ร้านอินเทอร์เน็ต
เจียงปู้หานหยิบรูปถ่ายของเหมาซิงเสียนมาหนึ่งใบ รูปของผู่เหว่ยอี้หนึ่งใบ โดยใช้โรงเรียนมัธยมจงเจียงลำดับที่สองเป็นศูนย์กลาง เดินสอบถามร้านค้าโดยรอบทีละร้านว่ารู้จักเด็กสองคนนี้หรือไม่
แต่ทว่าไม่ได้เบาะแสอะไรเลย
ร้านค้ารอบ ๆ โรงเรียน ส่วนใหญ่เป็นร้านเครื่องเขียน ร้านขายของชำ ร้านชานมไข่มุก รวมถึงอาหารเช้าฟาสต์ฟู้ด และร้านเช่าหนังสือ เถ้าแก่เนี้ยพบเจอนักเรียนเข้า ๆ ออก ๆ ทุกวันมากเกินไปจริง ๆ หากไม่ได้ไปสัปดาห์ละเจ็ดแปดครั้ง หรือเคยเกิดเรื่องพิเศษอะไรขึ้นมาก่อน มิเช่นนั้นแล้ว มันยากจริง ๆ ที่จะจำคนใดคนหนึ่งได้