ตอนที่ 84 หมู่บ้านร้าง

ตอนที่ 84 หมู่บ้านร้าง

ก๊อก ก๊อก ก๊อก มีคนเคาะประตู

“เสี่ยวเจียง” เป็นสิงเนี่ยนเซิงที่ตะโกนอยู่ข้างนอก “เปิดประตูหน่อย มีของลืมให้คุณ”

เจียงปู้หานทำตัวเหมือนคนทำความผิดแล้วถูกจับได้คาหนังคาเขา เธอรีบขานรับอย่างลนลาน พลางเปิดก๊อกน้ำแล้วกวักน้ำลูบหน้าตัวเองนิดหน่อย

หน้าฤดูร้อน น้ำก็ไม่ได้เย็นชื่นใจเลยสักนิด

พอเจียงปู้หานเปิดประตู สิงเนี่ยนเซิงก็รู้สึกแปลกใจเล็กน้อย

“นี่เป็นอะไรไปน่ะ”

บนใบหน้ามีน้ำ บนเส้นผมก็มีน้ำ บนเสื้อผ้าก็มีน้ำ เปียกโชกไปหมด เหมือนเพิ่งผ่านการล้างหน้าแบบดุเดือดเลือดพล่านมาหมาด ๆ

เด็กผู้หญิงสมัยนี้อารมณ์รุนแรงกันขนาดนี้เลยหรือ แค่ล้างหน้ายังล้างจนได้แรงกดดันเหมือนจะไปชกต่อยกับใคร

“ไม่มีอะไร” เจียงปู้หานปาดหยดน้ำบนใบหน้าออกอย่างสุขุม “หัวหน้าสิง คุณจะให้อะไรฉันเหรอ”