0337

ตอนที่ 337 เบี้ยสังเวยตัวน้อยผู้เคราะห์ร้ายจากการล้างตระกูล 43

ฉีนิงส่งเสียงอือในคอเบา ๆ

สายตาของเกาเยี่ยนฉายจิตสังหารแวบหนึ่ง ก่อนจะเปลี่ยนเป็นมองฉีนิงด้วยความรักใคร่เอ็นดูเต็มหัวใจในอึดใจต่อมา

ฉีนิงเหลือบมองเขา “ทำไม รังเกียจหรือไง รังเกียจแล้วยังมาถูกตัวข้าอีกทำไม”

พูดพลาง นางก็ทำท่าจะลุกขึ้น

นางเพิ่งกุมผ้าห่มยันตัวลุกขึ้น ก็ถูกเกาเยี่ยนรั้งกลับลงมาจนล้มเกยอยู่บนแผงอกของเขา

“จะเป็นอย่างนั้นได้ยังไง คิดไปถึงไหนกัน”

เกาเยี่ยนยื่นหน้าเข้าไป จูบแผลเป็นบนไหล่ของนางเบา ๆ

ทั้งสองคนไร้อาภรณ์ติดกาย เนื้อตัวเปลือยเปล่าแนบชิดกัน สายตาที่เกาเยี่ยนใช้มองฉีนิงเริ่มเปลี่ยนไปอีกครั้ง

ฉีนิงเอามือดันแผงอกเขาไว้ “เจ้าปล่อยให้ข้าลุกขึ้น ข้าจะกลับแล้ว”