0312

ตอนที่ 312 เบี้ยสังเวยตัวน้อยผู้เคราะห์ร้ายจากการถูกฆ่าล้างตระกูล 18

ฉีนิงคล้ายจะรู้ตัว ช่วงจังหวะที่คุยกับฮ่องเต้ นางก็แอบเหลือบมองเกาย่านแวบหนึ่ง ดวงตามีรอยยิ้มลึกลับที่ยากจะคาดเดา

แต่แค่แวบเดียว นางก็ละสายตากลับมา

เกาย่านขมวดคิ้วเล็กน้อย

คนสนิทของเกาย่านสังเกตเห็นสายตาเขา จึงอาศัยเสียงร้องรำทำเพลงบดบัง กระซิบข้างหูเขาว่า “ฝ่าพระบาท ฉีกุ้ยเหรินออกตัวปกป้ององค์ชายสี่ก็แล้วไปเถอะพ่ะย่ะค่ะ ถือว่าพอเข้าใจได้ในฐานะลูกสาวบุญธรรมของตระกูลเจียง แต่ทำไมถึงต้องคอยเล่นงานพระองค์ขนาดนี้ด้วย”

“วันนี้กว่าพระองค์จะเสี่ยงชีวิตล่าเสือโคร่งตัวนั้นมาได้ จนได้คันศรพระราชทานมาครอง แต่เกาหยุนแพ้แท้ ๆ กลับได้ม้าเหงื่อโลหิตไปอีกตัว ฮ่องเต้โดนฉีกุ้ยเหรินคนนี้เป่าหูเข้าให้แล้วพ่ะย่ะค่ะ”

คนสนิทส่ายหน้าพลางถอนหายใจเสียดายอย่างยิ่ง

“จะเพราะอะไรได้อีก” เกาย่านยกจอกสุราตรงหน้าขึ้นดื่มเกลี้ยงรวดเดียว “อ๋องผู้นี้กับเกาหยุนเป็นคู่แข่งกัน นางคอยเล่นงานคอยขัดขาอ๋องผู้นี้ ก็เป็นวิธีช่วยปกป้องเกาหยุนอย่างหนึ่งนั่นแหละ”

พอคิดถึงสายตาที่ฉีนิงมองมาเมื่อครู่ พร้อมกับรอยยิ้มที่ซ่อนอยู่ในดวงตา เกาย่านก็ทึกทักเอาเองทันทีว่าเป็นยิ้มยั่วยุ

หรือไม่ นอกจากเรื่องนี้แล้ว นางอาจจะอยากแก้แค้นเขารึเปล่า