0302

ตอนที่ 302 เบี้ยสังเวยตัวน้อยโดนฆ่าล้างตระกูล 8

นับตั้งแต่ยามที่ฉีนิงกับเจียงเว่ยหลานมีปากเสียงกันในวันนั้น ฉีนิงก็ไม่เคยแวะไปหาเจียงเว่ยหลานอีกเลย

เจียงเว่ยหลานเคยสั่งให้บิ่ยวี่นำของมามอบให้ตั้งหลายรอบ หวังจะแสดงมิตรภาพเพื่อขอคืนดี ทว่าฉีนิงกลับไม่ยอมรับไว้สักชิ้น สั่งให้บิ่วจูขนของกลับไปทั้งหมด

ผ่านไปสองวัน เจียงเว่ยหลานก็เลยต้องบึ่งมาหาฉีนิงด้วยตัวเอง

“นิงเอ๋อร์ เจ้ายังโกรธข้าอยู่อีกหรือ”

ฉีนิงนั่งทอดสายตามองออกไปนอกหน้าต่าง ไม่แม้แต่จะเหลียวหลังกลับมามอง “ข้าไหนเลยจะกล้าโกรธเจ้า ตอนนี้ข้าต้องอาศัยบ้านคนอื่นอยู่ ต้องคอยดูสีหน้าคนอื่นเพื่อเอาชีวิตรอด วันไหนหากเจ้าเกิดไม่พอใจขึ้นมา แล้วไล่ข้าออกจากบ้าน ให้ข้ากลับไปร้องงิ้วในคณะงิ้วตามเดิม ข้าก็คงทำอะไรไม่ได้อยู่ดี”

พอได้ยินถ้อยคำประชดประชันของฉีนิง เจียงเว่ยหลานก็เงียบไปพักใหญ่

“วันนี้ข้าตั้งใจมาขอโทษเจ้า วันนั้นข้าไม่ควรเจตนาพาเจ้าไปต่อหน้าองค์ชายห้า แล้วก็ไม่ควรพูดเรื่องพวกนั้นใส่เจ้าเลย แต่ข้าทำไปเพราะหวังดีกับเจ้าจริง ๆ นะ ไม่ได้มีเจตนาจะดูถูกเจ้าเลยสักนิด”

ฉีนิงแค่นเสียงฮึออกมาคำหนึ่งอย่างเย็นชา โดยไม่เอื้อนเอ่ยวาจาใด

เจียงเว่ยหลานเห็นฉีนิงเอาแต่จ้องมองนอกหน้าต่าง แถมยังนึกขึ้นได้ว่าช่วงสองสามวันมานี้นางเอาแต่ออกไปข้างนอก จึงเอ่ยขึ้นว่า “นิงเอ๋อร์ วันนี้อากาศกำลังสบาย พวกเราออกไปเดินเล่นข้างนอกกันหน่อยดีไหม”