กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ตอนที่ 227 คุณหนูจวนโหวที่เป็นเบี้ยสังเวย 62
ฉีนิงพูดว่า “ฉันแค่พอเดาออกอยู่บ้าง ก่อนหน้านี้ตอนที่ไปพบตู่หรง ฉันก็เลยถือโอกาสถามเธอต่อหน้า พอเธอได้ยินสิ่งที่ฉันเดาก็ตกใจจนพิรุธโผล่”
“ตอนนั้น เธอเริ่มจากใช้พี่รองไปกระตุ้นท่านแม่ก่อน แต่ท่านแม่รู้ฐานะที่แท้จริงของพี่รอง เลยไม่ได้มีปฏิกิริยาอะไรมาก”
“ตู่หรงก็เลยเปลี่ยนวิธี คอยพูดกรอกหูท่านแม่ไม่หยุดว่าชายแดนอันตรายแค่ไหน ท่านพ่ออาจกลับมาไม่ได้เหมือนท่านลุงใหญ่ ท่านแม่เป็นห่วงความปลอดภัยของท่านพ่อจนใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว สุดท้ายเลยคลอดยาก”
พอฉีจิ่งอวี่ฟังจบก็มองฉีนิงด้วยความสงสารจับใจ “ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง”
“ในเมื่อเป็นแบบนี้ แค่ขังตู่หรงไว้เฉย ๆ จะปล่อยเธอไปง่ายเกินไปหน่อยเหรอ อย่างน้อย ๆ ก็น่าจะให้เธอชดใช้ชีวิตให้ท่านแม่ด้วยซ้ำ”
ฉีนิงส่งเสียงอือตอบ “ฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน”
“เพราะงั้น พี่รอง ช่วยฆ่าเธอแทนฉันทีเถอะ” เธอพูดเสียงแผ่ว
“ถ้าไม่ฆ่าตู่หรงเพื่อล้างแค้นให้ท่านแม่ ฉันก็ไม่สบายใจ มีแต่ต้องสะสางเรื่องนี้ให้หมดก่อน ฉันถึงจะมีใจคิดเรื่องแต่งงาน”
ฉีนิงไม่อยากลงมือจัดการตู่หรงด้วยตัวเอง ถ้าให้คนอื่นลงมือ ก็ต้องหาคนมาทำ แถมยังต้องคิดเรื่องปิดปากอีก ยุ่งยากเกินไป