เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ตอนที่ 221 คุณหนูจวนโหวผู้เป็นเบี้ยสังเวย 56
“นี่คือ…”
มือของฉีจิ่งอวี้หลั่งเหงื่อเย็นออกมา ในใจรีบคิดทบทวนว่าจะอธิบายอย่างไรดี
ตอนที่อธิบายตัวตนที่แท้จริงให้นางฟังก่อนหน้านี้ เขายังไม่ตึงเครียดขนาดนี้เลย
“คืออะไร พูดมาสิ! ทำไมท่านถึงแอบวาดรูปข้า?” ฉีนิงจ้องหน้าเขาแล้วถามเค้น
ฉีจิ่งอวี้มองฉีนิงอยู่ครู่ใหญ่ ยอมรับออกมาเหมือนคนจำนนว่า “เพราะว่าข้าพึงใจรักนิงเอ๋อร์ แถมยังกลัวว่าพูดออกไปแล้วจะทำให้เจ้าตกใจ ก็เลย...”
ความจริงไม่ใช่รูปที่ล่อแหลมอะไร เขาแค่เอาท่าทางและสีหน้าเล็ก ๆ น้อย ๆ ของฉีนิงที่แอบเห็นมาด้วยตาตัวเองตอนลับหลังมาวาดออกมา
แต่จากรายละเอียดในภาพพวกนั้นก็ดูออกได้ง่ายมากว่า คนวาดใส่ความรู้สึกรักใคร่ลงไปในภาพ
เขาไม่ได้ให้ใครดูเลย แค่คิดถึงนางทีไรก็วาดออกมาแผ่นหนึ่งเพื่อคลายความคิดถึงเท่านั้น
หน้าของฉีนิงแดงซ่าน “ท่าน... ท่านพึงใจรักข้าเหรอ?”