เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ตอนที่ 167 คุณหนูจวนโหวผู้เป็นเบี้ยสังเวย 2
ฉีนิงถอนหายใจออกมาเบา ๆ
ดูท่าว่าคำพูดที่ฉีเยวี่ยนพูดวันนี้คงส่งผลกับฉีถางจริง ๆ
ไม่ว่าสิ่งที่ฉีเยวี่ยนพูดจะถูกหรือผิด แต่มีเรื่องหนึ่งที่แน่ใจได้ คือห้ามปล่อยให้ฉีเยวี่ยนกับบ้านใหญ่จูงจมูกเด็ดขาด โดยเฉพาะฉีถางยังเด็ก ความคิดโดนชักจูงได้ง่าย
ฉีนิงนั่งยอง ๆ ลง จับไหล่ฉีถางไว้ แล้วมองนางตรง ๆ พูดว่า “อย่าไปเชื่อคำพี่ใหญ่ นางพูดเหลวไหลทั้งนั้น ท่านพ่อจะไม่เอาพวกเราได้ยังไง พวกเราเป็นลูกสาวแท้ ๆ ของท่านนะ”
“ลองคิดดูสิ ตอนท่านพ่อกลับมาจากแดนชายขอบ ท่านเอาของกินของเล่นมาฝากพวกเราตั้งมากมาย แถมยังกล่อมน้องนอน เล่านิทานให้ฟัง น้องลืมหมดแล้วเหรอ”
ฉีถางพูดอีกว่า “แต่ท่านพ่อแต่งแม่ใหม่แล้ว ก็จะไม่มากล่อมหนูนอน ไม่เล่านิทานให้หนูฟังอีกแล้ว ท่านจะไปกล่อมน้องชายกับน้องหญิงแทน”
พอได้ยินแบบนั้น ฉีนิงจะขำก็ขำไม่ออก จะโกรธก็ไม่ลง เด็กคนนี้อายุแค่นี้แต่คิดเป็นเหตุเป็นผลดีจริง ๆ ดูท่าจะฉลาดกว่าเจ้าของร่างเดิมนิดหน่อยด้วย