0153

ตอนที่ 153 เบี้ยสังเวยแสงจันทร์ขาวในรั้วโรงเรียน 34

ฉีนิงยิ้มรับอย่างเปิดเผย “ฉันเองค่ะ”

ฉีนิงในตอนนี้กับฉีนิงเมื่อหลายปีก่อนแทบจะเป็นคนละคน จนเวินซวี่เฮิงเกือบจำไม่ได้

พอเห็นเธอยอมรับ เวินซวี่เฮิงก็รีบถามขึ้นด้วยความอยากรู้ “หลายปีมานี้ เธอหายไปไหนมา?”

“ฉันไปเมืองนอกมาน่ะค่ะ” ฉีนิงตอบ

“ไปเมืองนอกเหรอ? หลายปีมานี้เธอไปอยู่เมืองนอกจริง ๆ เหรอ?” เวินซวี่เฮิงขมวดคิ้ว

“ใช่ค่ะ ฉันเพิ่งกลับมาจากต่างประเทศได้ไม่นาน”

พอได้คำตอบที่ยืนยันแน่ชัดจากฉีนิง เวินซวี่เฮิงก็ยิ่งรู้สึกเหลือเชื่อเข้าไปอีก

ตอนนั้นเอง สายตาของเขาก็เหลือบไปเห็นผู้ชายที่ยืนอยู่ข้างกายฉีนิง