กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ตอนที่ 148 เบี้ยสังเวยแสงจันทร์ขาวแห่งวัยเรียน 29
เผยโม่ยอมรับว่าความคิดของฉีนิงไม่เลว แถมยังใจกล้าขึ้นมาก ดูดีกว่าเมื่อก่อนที่เอาแต่หวาดกลัวไม่กล้าขัดขืนเป็นไหน ๆ แต่เขายังรู้สึกว่าความคิดนี้ของเธอมันออกจะเพ้อฝันไปหน่อย
ถึงอย่างไรเธอก็เป็นแค่เด็กผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่ง ไม่มีภูมิหลัง ไม่มีใครคอยช่วย การที่เธอคิดจะทำเรื่องแบบนี้ให้สำเร็จ มันไม่ได้ง่ายขนาดนั้น
ฉีนิงพยักหน้า “ฉันเข้าใจทั้งหมดค่ะ แต่ฉันก็ยังอยากลองดู ถ้าไม่สำเร็จ ฉันจะพยายามเอาตัวเองให้รอดค่ะ”
พอได้ยินฉีนิงพูดแบบนั้น เผยโม่ก็ไม่รู้จะพูดอะไรต่ออีก
“เอาเถอะ ฉันจะไม่แพร่งพรายเรื่องนี้ออกไป แล้วก็จะไม่ห้ามเธอด้วย”