0146

ตอนที่ 146 เบี้ยสังเวยวัยเรียนกับแสงจันทร์ขาว 27

เผยหม่อขานรับคำหนึ่ง เขาไม่ได้ตอบรับหรือปฏิเสธ เอาแต่จ้องมองฉีนิงเงียบ ๆ ราวกับกำลังมองคนแปลกหน้าที่ไม่รู้จัก

ฉีนิงจึงเอ่ยขึ้น “ฉันตั้งใจว่าจะย้ายกลับไปนอนบ้านตัวเองค่ะ”

“ย้ายกลับบ้านตัวเอง?”

“ใช่ค่ะ มีอะไรหรือเปล่าคะ?” ฉีนิงถาม

“แล้วพ่อเลี้ยงล่ะ?”

“พ่อเลี้ยงไม่เกี่ยวหรอกค่ะ แต่ก่อนฉันก็เคยอยู่บ้านหลังเดียวกันกับเขา แถมเขาเองก็ไม่ค่อยได้กลับบ้านเท่าไร”

ฉีนิงพูดด้วยน้ำเสียงไม่ใส่ใจ ราวกับไม่แยแสพ่อเลี้ยงของตัวเองจริง ๆ ซึ่งต่างจากท่าทางหวาดผวาตอนอยู่ที่โรงพยาบาลก่อนหน้านี้ราวกับเป็นคนละคน