0144

ตอนที่ 144 เบี้ยสังเวยแสงจันทร์ขาวแห่งวัยเรียน 25

หานอวี่เฉินตบโต๊ะลุกขึ้นยืนบ้าง เขาแค่นหัวเราะแล้วย้อนถาม “เกี่ยวอะไรกับนายด้วย”

คำพูดนี้ในสายตาของเวินซวี่เฮิงและคนอื่น ๆ ก็ไม่ต่างอะไรกับการยอมรับ

“หานอวี่เฉิน นายอย่าให้มันเกินไปนักนะ!”

“เกินไปงั้นเหรอ” หานอวี่เฉินหลุดหัวเราะเมื่อได้ยินคำนี้

เขาขัดตาท่าทางของเวินซวี่เฮิงเต็มที คนไม่รู้นึกว่าหมอนี่เป็นอะไรกับฉีนิง ถึงได้ออกรับแทนเธอขนาดนี้

ยิ่งอีกฝ่ายออกตัวปกป้อง หานอวี่เฉินก็ยิ่งไม่มีทางยอมให้ได้ใจ