เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ตอนที่ 136 เบี้ยสังเวยแสงจันทร์ขาวแห่งวัยเรียน 17
ฉีนิงมองหานอวี่เฉิน แต่คำตอบกลับไม่เหมือนตอนที่ตอบเวินซวี่เฮิง ครั้งนี้เธอไม่ได้บอกว่ายังไม่ได้คิด แต่พูดด้วยสีหน้าจริงจังว่า “ฉันน่ะเหรอ อยากไปเรียนมหาวิทยาลัย B น่ะ”
ตอนที่เธอพูดคำนี้ออกมา เพ่ยโม่ที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ก็เหลือบมองเธอแวบหนึ่ง แต่ไม่ได้พูดอะไร
ระบบแอบบ่นว่า “โฮสต์ คุณให้คำตอบไปสามแบบกับสามคน คนทั่วไปคงเดาไม่ออกจริง ๆ ว่าคุณอยากไปไหนกันแน่”
ฉีนิงยิ้มโดยไม่พูดอะไร
พอหานอวี่เฉินได้ยิน ก็รีบพูดทันที “มหาวิทยาลัย B นั่นมันอยู่ทางเหนือนี่ อยู่ไกลจากเมืองหนานเฉิงตั้งเยอะ”
“ฉันรู้ ฉันแค่อยากไปให้ไกลจากเมืองหนานเฉิงหน่อย” ฉีนิงบอก
“ทำไมล่ะ” หานอวี่เฉินถาม
ที่บ้านวางแผนให้หานอวี่เฉินเรียนมหาวิทยาลัยในเมืองนี้ เขาเลยนึกไม่ถึงว่าฉีนิงอยากจะไปไกลขนาดนั้น
“ไม่มีอะไร แค่อยากไปให้ไกลจากเมืองหนานเฉิงหน่อย” ฉีนิงพูดซ้ำอีกรอบ