0125

ตอนที่ 125 เบี้ยสังเวยแสงจันทร์ขาวในรั้วโรงเรียน 6

ถึงยังไงถ้าเขาไม่ได้ตามมา ไอ้กุ๊ยนั่นก็คงไม่ตกใจวิ่งหนีไป

แม้เขาจะไม่ได้ทำอะไรเลย แต่ก็ถือว่าช่วยเธอไว้จริง ๆ

หานอวี่เฉินเลยรู้สึกขึ้นมาทันทีว่าตัวเองได้ทำความดีเข้าแล้ว

ฉีนิงเงยหน้ามองเขา พลางพูดสะอึกสะอื้น “ยังไงก็ต้องขอบคุณนายสิ”

สายตาของหานอวี่เฉินหยุดอยู่ที่ใบหน้าเล็กนิดเดียวของเธอ

ฉีนิงยังคงหน้าซีดเผือดเพราะความขวัญผวา แต่ดวงตากลับแดงระเรื่อจากการร้องไห้ สีแดงกับสีซีดตัดกันจนทำให้ใบหน้านั้นดูมีเสน่ห์น่ามองอย่างบอกไม่ถูก

บนแก้มยังมีรอยน้ำตา หางตายังมีหยดน้ำตาคลอเบา ๆ สะท้อนแสงไฟสลัว ดูทั้งน่าสงสารและน่าเอ็นดู