0122

ตอนที่ 122 เบี้ยสังเวยแสงจันทร์ขาวแห่งโรงเรียน 3

เวินซู่เหิงชะงักไปครู่หนึ่ง “ข้อไหนบ้างล่ะ”

แทบจะทุกวันที่เลิกเรียนแล้ว หานอี้ซินจะต้องรั้งเขาไว้เพื่อติวหนังสือให้

แต่วันนี้หานอี้ซินไม่ยอมปริปากพูดอะไรเลย เวินซู่เหิงเลยนึกว่าเธอไม่ต้องใช้แล้วเสียอีก

ประกอบกับฉีนิงได้รับบาดเจ็บ เขาเป็นห่วงอาการของเธอ ถึงได้อยากกลับบ้านพร้อมกับเธอนี่แหละ

ไม่คิดเลยว่าหานอี้ซินจะยังเรียกเขาไว้

ในใจของเวินซู่เหิงรู้สึกจนใจอยู่ไม่น้อย

หานอี้ซินเปิดข้อสอบแล้วใช้นิ้วจิ้มลงไปบนโจทย์ข้อใหญ่หลายข้อ พูดด้วยสีหน้าไร้เดียงสาว่า “ข้อนี้ ข้อนี้… แล้วก็ข้อโน้น”

เวินซู่เหิงมองดูโจทย์พวกนั้นแล้วเอ่ยว่า “พรุ่งนี้ค่อยบอกเธอ ได้ไหมล่ะ”

“ไม่ได้หรอก ถ้าแก้ไม่ออกคืนนี้ฉันคงนอนไม่หลับแน่ ๆ อีกอย่างเธอเคยพูดไม่ใช่เหรอ ว่างานวันนี้ต้องทำให้เสร็จในวันนี้?”