เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ตอนที่ 25 ไทเฮาและหวางเฟยที่แท้คือคนเดียวกัน
เซียวจิ่นเบนสายตาไปทางขันทีอู๋
ขันทีอู๋รีบโค้งตัวตอบ “ทูลฝ่าบาท ตอนที่ทาสรับใช้พาคนไปถึง สนมเหยายังปลอดภัยดี คนร้ายที่บุกรุกถูกนางกำนัลสองคนข้างกายพระสนมผลักล้มลงกับพื้นจนหมดสติไปแล้วพ่ะย่ะค่ะ”
“คนร้ายที่ไหนกัน?”
ขันทีอู๋เงยหน้ามองเซียวจิ่นแวบหนึ่ง ก่อนจะตอบอย่างลังเลเล็กน้อย “คือ… คือซื่อจื่อแห่งจงอี้ป๋อพ่ะย่ะค่ะ”
“ซื่อจื่อแห่งจงอี้ป๋องั้นหรือ?”
“พ่ะย่ะค่ะ”
เดิมทีท่านจงอี้ป๋อที่นั่งดูเรื่องสนุกอยู่ตรงที่นั่ง สีหน้าสบายอกสบายใจก็หายวับไปกับตาในทันที
เขาลุกขึ้นยืน เดินมาตรงกลางท้องพระโรง ทรุดตัวลงคุกเข่า “ฝ่าบาท น…นี่มีอะไรเข้าใจผิดกันหรือเปล่าพ่ะย่ะค่ะ ลูกชายคนนี้คออ่อน เพิ่งดื่มเหล้าจนเมา กระหม่อมกลัวว่าเขาจะสร้างเรื่องน่าอับอาย ก็เลยให้คนพาเขาออกไปหาตำหนักว่างให้สร่างเมา เขาจะไปบุกรุกตำหนักรองที่สนมเหยาเปลี่ยนชุดได้อย่างไรกันพ่ะย่ะค่ะ”
เซียวจิ่นมองท่านจงอี้ป๋อจากเบื้องสูงอยู่ครู่ใหญ่โดยไม่พูดอะไร