0022

ตอนที่ 22 ไทเฮากับหวางเฟยกลับเป็นคนเดียวกัน

ทุกคนมาร่วมงานและนั่งประจำที่กันตั้งแต่เนิ่น ๆ รอกันอยู่นาน กว่าฮ่องเต้จะเสด็จมาถึงอย่างช้า ๆ

พอเซียวจิ่นประทานโจ๊กวันแปดเดือนสิบสองลงมา บรรดาพระประยูรญาติและครอบครัวขุนนางในงานเลี้ยงต่างพากันเอ่ยปากซาบซึ้งในพระมหากรุณาธิคุณกันยกใหญ่ งานเลี้ยงถึงได้เริ่มขึ้นเสียที การแสดงร้องรำทำเพลงจากสำนักคีตการทยอยกันขึ้นแสดงบนเวทีอย่างต่อเนื่อง

สุราเวียนผ่านสามรอบ กลุ่มนางขับร้องเพิ่งแสดงเสร็จแล้วถอยออกไป ตอนที่บรรยากาศกำลังคึกคักที่สุด เฉาซีเอ๋อร์ก็ลุกขึ้นยืนกะทันหัน

นางหันไปทำความเคารพเซียวจิ่นที่นั่งอยู่ด้านบน แล้วพูดด้วยน้ำเสียงออดอ้อน “ฝ่าบาท เมื่อหลายวันก่อนเป็นวันเกิดของหม่อมฉัน ท่านปู่ตั้งใจหาพิณดี ๆ สักตัวมาให้เป็นของขวัญวันเกิด มีชื่อว่าจิ่วเซียวหวนเพ่ย วันนี้หม่อมฉันนำพิณติดตัวมาด้วย อยากจะบรรเลงถวายสักเพลง ไม่ทราบว่าฝ่าบาทจะโปรดประทานอนุญาตหรือไม่เพคะ”

พอทุกคนได้ยินแบบนั้น ก็พากันหันไปมองเฉาซีเอ๋อร์กันเป็นตาเดียว นางกำนัลด้านหลังนางอุ้มพิณเอาไว้ในมือจริง ๆ ด้วย