กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ตอนที่ 20 ไทเฮาและหวางเฟยกลับเป็นคนเดียวกัน
เซียวอวี่กลับมาถึงตำหนักอ๋อง
พอลงจากรถม้า เขาปฏิเสธร่มที่ฟางผิงยื่นให้ ปล่อยให้เกล็ดหิมะโปรยปรายลงบนหัวและไหล่ เดินตรงกลับเรือนของตัวเองแบบนั้น
“อวี่เอ๋อร์ กลับมาแล้วหรือ”
เสียงของหวางเฟยผู้เฒ่าดังขึ้น
“เสด็จแม่” เซียวอวี่เอ่ยเรียก
หวางเฟยผู้เฒ่าเห็นบนตัวเซียวอวี่เต็มไปด้วยเกล็ดหิมะ ก็รีบเดินเข้ามาหา “ลูกเป็นอะไรเนี่ย หิมะตกแท้ ๆ ทำไมไม่ให้บ่าวไพร่กางร่มให้ แล้วฟางผิงล่ะ”
“ไม่เป็นไรครับ แค่หิมะนิดหน่อยเอง จะต้องกางร่มทำไม แค่ปัดออกก็พอแล้ว”
“อะไรที่ว่าไม่มีอะไร หน้าลูกหนาวจนซีดหมดแล้ว”
หวางเฟยผู้เฒ่าพูดพลางใช้มือปัดเศษหิมะบนตัวเซียวอวี่ไปด้วย