เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ตอนที่ 12 ไทเฮาและหวางเฟยดันเป็นคนเดียวกัน
ฮ่องเต้ฟังคำแนะนำของฉีนิงแล้วก็นิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะยอมตกลงเสียอย่างนั้น
พระองค์รีบมีรับสั่งไปยังพระราชวังแปรพระราชฐานชานเมืองตะวันตก โดยพาเหล่าพระสนมในวังหลังไปทั้งหมด พระประยูรญาติส่วนใหญ่รวมทั้งเหล่าขุนนางร้อยตำแหน่งต่างก็ตามเสด็จ ส่วนเรื่องราชการก็จัดการที่พระราชวังแปรพระราชฐานชานเมืองตะวันตกทั้งหมดเช่นกัน
ไม่กี่วันต่อมา ทุกอย่างก็จัดการเรียบร้อย ขบวนเสด็จไปพระราชวังแปรพระราชฐานชานเมืองตะวันตกเคลื่อนไปอย่างยิ่งใหญ่ ฉีนิงนั่งงีบอยู่บนรถม้าโดยมีชิวลู่คอยบีบนวดขาให้
“ฝ่าบาททรงโปรดปรานสนมเหยาเหนียงเหนียงมากจนเกินไปแล้วจริงๆ เพคะ แค่เพราะนางป่วย ทุกคนก็ต้องไปอยู่เป็นเพื่อนให้นางพักผ่อนรักษาตัวที่พระราชวังแปรพระราชฐานชานเมืองตะวันตก ยามเดินทางตอนนี้ นางก็ยังนั่งอยู่ในราชยานของฝ่าบาทเลย”
พอได้ยินแบบนั้น ฉีนิงก็ลืมตาขึ้น “ยัยหนูโง่ ตอนนี้พวกเราได้ไปพักผ่อนที่พระราชวังแปรพระราชฐานชานเมืองตะวันตกด้วยกันแถมยังได้แช่น้ำพุร้อน มันไม่ใช่เรื่องดีหรือยังไง? นี่ถือว่าพวกเราพลอยได้อานิสงส์มาจากสนมเหยาเหนียงเหนียงเลยนะเนี่ย”