เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ตอนที่ 2 ไทเฮาและหวางเฟยดันเป็นคนเดียวกัน 1
“นายท่าน ท่านฟื้นแล้ว!”
พอลืมตาขึ้นมา ฉีนิงก็ได้ยินประโยคนี้ล่ะ
เธอเอียงศีรษะเล็กน้อย เห็นเพียงข้างเตียงมีนางกำนัลน้อยหน้ากลมอายุราวสิบห้าสิบหกปีคนหนึ่ง กำลังมองเธอด้วยสายตาเป็นห่วงเป็นใย
นางกำนัลน้อยยื่นมือมาพยุงฉีนิงลุกขึ้น “นายท่าน รู้สึกยังไงบ้างคะ ดีขึ้นหรือยังเจ้าคะ”
ฉีนิงไม่แสดงสีหน้าท่าทีแล้วพยักหน้าตอบ “ดีขึ้นมากแล้ว”
“งั้นก็ดีเจ้าคะ เมื่อวานท่านเป็นลมไป เล่นเอาบ่าวตกใจแทบแย่เลย!”
ถัดจากนั้นทันที นางกำนัลน้อยก็พูดขึ้นอีกว่า “รอประเดี๋ยวเดียวนะเจ้าคะ บ่าวจะรีบเรียกคนเข้ามาปรนนิบัติท่านล้างหน้าล้างตาและแต่งองค์ทรงเครื่องเจ้าคะ”
ฉีนิงขานรับคำ นางกำนัลน้อยย่อกายคารวะแล้วก็รีบหมุนกายหันกลับเดินออกไป
ชาติก่อนฉีนิงเป็นสายลับ หลังจากส่งนายท่านขึ้นครองราชย์สำเร็จ เธอกลับต้องมาถูกสังหารอย่างไร้ความปรานี