บทที่ 22 ร่ำเรียนศาสตร์หลอมโอสถ

กู้ซวงเฉิงได้ยินเช่นนั้นก็ยินดียิ่ง ถังเหลียงผู้นี้เป็นผู้มีพระคุณของตนอย่างแท้จริง นอกจากคอยชี้แนะวิถีแห่งการบำเพ็ญแล้ว ยามนี้ยังเมตตาจะถ่ายทอดวิชาหลอมยาให้อีกด้วย

หากเขาร่ำเรียนจนสำเร็จ วันข้างหน้าขอเพียงนำเม็ดยาที่ตนหลอมขึ้นมา ให้ต้นกล้าวิเศษชำระล้างและยกระดับขึ้น เขาย่อมมียากินอย่างไม่ขาดแคลน และการบำเพ็ญย่อมรุดหน้าเร็วกว่าเดิมหลายเท่าตัว

เมื่อคิดได้ดังนั้น ชายหนุ่มจึงคุกเข่าโขกศีรษะลงบนพื้นอย่างหนักแน่นทันที

"พระคุณอันใหญ่หลวงของศิษย์พี่ถัง กู้ซวงเฉิงจะขอจดจำไปจนวันตายขอรับ!"

"ลุกขึ้นเถิดๆ"

ถังเหลียงประคองกู้ซวงเฉิงให้ลุกขึ้นก่อนยิ้มพลางเอ่ย