เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เชี้ย! ล่องหนได้ด้วยหรอ!!!”
“ฉะ…ฉันมองไม่เห็นอะไรเลย เจ้าสิงโตนั่นมันหายไปไหนแล้ว?!”
นักวิทที่แท้จริง!: [การพรางตัวแบบนี้มันสมบูรณ์แบบเกินไปแล้ว!]
วิศวะมันผ่านยากชิบหาย!: [จะพูดว่าพรางตัวก็ไม่เชิงนะ เรียกว่าล่องหนเลยจะดีกว่า ถ้าเป็นการพรางตัวเรายังสังเกตเห็นการเคลื่อนไหวของมันได้อยู่…แต่ดูในจอสิ ไม่เห็นเลยแม้แต่เงา]
ชาโด้เมนล่องหนหายไปราวกับอากาศธาตุ เสียงอุทานดังระลอกแล้วระลอกเล่าทั้งในหอประชุมและหน้าจอไลฟ์ทั่วโลก สร้างความแตกตื่นให้กับนักชีววิทยาทั่วทั้งโลก แม้แต่คนธรรมดาก็ไม่ต่างกัน มันไม่มีทางที่สิ่งมีชีวิตจะพรางตัวได้สมบูรณ์แบบถึงขนาดนั้น เพราะแม้แต่หมึกก็ทำไม่ได้
ทฤษฎีต่าง ๆ จึงถูกหยิบยกขึ้นมาถกกันเป็นจำนวนมากเพื่อทำความเข้าใจสิ่งที่เห็น แต่ทฤษฎีเหล่านั้นก็ถูกโต้แย้งและปัดตกไปอย่างรวดเร็วเพราะความไม่สมเหตุสมผลในตัวมันเอง
---
ด้วยความสามารถของเฮเลน่าและชาโด้เมน หล่นลอบเร้นเข้ามาภายในกำแพงได้อย่างเงียบเชียบ ไม่มีใครหรืออุปกรณ์ตรวจจับใดจับได้เลย
ชาโด้เมนในโหมดล่องหนเดินไปตามท้องถนน แสงไฟส่องสว่างไปทั่วทั้งเมือง แต่ช่างน่าแปลกที่หล่นกลับไม่พบผู้คนเดินผ่านไปมาเลยแม้แต่คนเดียว เหลือเพียงเสียงลมที่พัดผ่านป้ายไฟกับเสียงฝีเท้าของชาโด้เมนที่แทบกลืนหายไปกับความเงียบ