เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
"โย กำลังเล่น Genshin อยู่เหรอ" ฉางเวยเดินเข้ามาหาและทักทายจงไคอย่างเป็นกันเอง
จงไคเหลือบมองมาแล้วหัวเราะ "ใช่ วันนี้เพิ่งเปิดเวอร์ชัน 4.3 เลยมาสุ่มกาชาหน่อย อยู่แบบนี้แห้งผากก็ไปไหนไม่ได้ เบื่อสุดๆ"
"ฮาฮา ก็จริงเหมือนกัน แล้วคุณสุ่มได้ตัวละครอะไรบ้าง"
จงไคพูดต่อ "นาเวีย 5 ดาวธาตุหินผมไม่สุ่ม มองก็รู้ว่าไม่คุ้ม ครั้งนี้ผมสุ่มคามิซาโตะ อายากะ 5 ดาวธาตุน้ำแข็ง รวมแล้วต้องสุ่ม 10 ครั้งถึง 6 ชุดถึงได้ ถือว่าโชคดีแล้ว"
ส่วนตัวฉางเวยเองไม่เล่นเกมมือถือเลย แต่เนื่องจาก Genshin Impact และ Honkai ดังเกินไป เวอร์ชันแคร็กที่ทรานส์ฟอร์เมอร์สทำก็แพร่หลายไปทั้งกองยานแล้ว สำหรับกิจกรรมบันเทิงราคาถูกระหว่างลูกเรือแบบนี้ ฉางเวยก็ไม่ได้ไปจัดการอะไร อย่างไรก็ไม่ใช่สิ่งที่ส่งผลเสียต่อร่างกายและจิตใจ
ดังนั้นภายใต้การได้ยินได้ฟังจากรอบๆ ฉางเวยจึงเข้าใจบ้างไม่มากก็น้อย
"อ้อ หลังจากที่คุณนั่งบนบัลลังก์ทองคำแล้ว รู้สึกยังไงบ้าง" ฉางเวยเปลี่ยนประเด็นทันใด ถามด้วยความอยากรู้
จงไคกระตุกเปลือกตา ระบายความในใจออกมาทันที "ด้วยความเข้มของพลังจิตที่ผมมีตอนนี้ การปราบเวบเวย์ที่เสียหายใต้บัลลังก์ทองคำไม่มีปัญหาอะไรเลย แค่ความรู้สึกมันสุดยอดมาก...เหมือนพลังงานอวกาศย่อยที่ดุร้ายนับไม่ถ้วนกลายเป็นมีดหอกดาบขวานแล้วแทงก้นผมอยู่เรื่อยๆ ชาซ่าๆ"
เฮ้ย! ฉางเวยคิดไปทางอื่นทันที ภาพ "ดอกเบญจมาศร่วงโรย บาดเจ็บเต็มพื้น" กับเลือดจากการถ่ายไหลอยู่ในบ่อส้วมผุดขึ้นในหัว